Ik ben bezig aan een nieuw idee. Ik ga vanuit een oude directievilla van de spoorwegen het verhaal vertellen van de woning, de laatste bewoners en hoe de omgeving in 100 jaar veranderde. Ik heb de zoon van de laatste bewoners kunnen achterhalen en heb veel onderzoek gedaan naar de omgeving. Eind juli zal ik de woning twee dagen gebruiken om in intieme setting het verhaal van de plek, de mensen en de geschiedenis te gaan vertellen.
Vier jaar geleden schreef ik een monoloog over een bloemman met een stal. Ik publiceerde het verhaal en ik gaf voordrachten. Gehuld in een stofjas las ik voor een publiek het verhaal voor.
Vorig jaar was er het project over mijn buurman: na 25 jaar buren te zijn geweest, schreef ik over zijn laatste twee jaar kwakkelen in zijn bovenwoning en over onze relatie. Toen zijn woning leeg was organiseerde ik met een bevriend fotograaf een tentoonstelling met voordrachten in zijn woning.
Ik bloei op van de combinatie van naar binnen keren (onderzoek en schrijven) en naar buiten treden (mijn verhalen vertellen). Het vertellen maakt uitwisseling met het publiek mogelijk en ik vind voordragen en vertellen erg leuk.
(Op de foto uit 1938 is het Haarlemmermeerstation te zien met links de directievilla)